Wetenschappers experimenteren met een nieuwe aanpak om zowel de opwarming van de aarde als de verzuring van de oceanen tegen te gaan: het rechtstreeks toevoegen van alkalische stoffen – in wezen ‘maagzuurremmers’ – aan het zeewater. Bij recente proeven, uitgevoerd door onderzoekers van de Woods Hole Oceanographic Institution, werd meer dan 16.000 liter natriumhydroxide (loog) in de Golf van Maine geloosd, gemarkeerd met een rode kleurstof om te volgen.
Het probleem: stijgende zuurgraad
De oceanen absorberen grofweg een derde van de door de mens veroorzaakte koolstofemissies, waardoor de opwarming van de atmosfeer wordt beperkt. Deze absorptie brengt echter kosten met zich mee. Opgelost koolstofdioxide reageert met zeewater en vormt koolzuur, dat de pH van de oceaan verlaagt en het vermogen om verdere koolstof te absorberen vermindert. Deze verzuring vormt een ernstige bedreiging voor de mariene ecosystemen en de ruim miljard mensen die afhankelijk zijn van de visserij.
De oplossing: verbetering van de alkaliteit van de oceaan
Verbetering van de alkaliteit van de oceaan (OAE) heeft tot doel verzuring tegen te gaan door de pH van de oceaan te verhogen. Hierdoor kan de zee millennia lang meer koolstof opslaan. Hoewel OAE geen op zichzelf staande oplossing is – drastische emissiereducties blijven van cruciaal belang – zijn deskundigen het erover eens dat de huidige inspanningen onvoldoende zijn om gevaarlijke opwarmingsscenario’s te voorkomen.
Het experiment: testen in de echte wereld
In augustus hebben onderzoekers schepen en onderwaterrobots ingezet in het Wilkinson Basin, 80 kilometer buiten Massachusetts. Ze lieten alkalische oplossingen vrij, waardoor de pH van een stuk oceaan van tien mijl in vijf dagen tijd steeg van 7,95 naar 8,3. Het experiment volgde de effecten, waarbij de pH na de interventie terugkeerde naar een normaal niveau.
Waarom dit belangrijk is
De oceanen bedekken 70% van het aardoppervlak en spelen een cruciale rol bij de klimaatregulering. Gezien de omvang van het probleem wordt grootschalige oceaaninterventie steeds waarschijnlijker. Hoewel controversieel, vertegenwoordigt OAE een potentieel cruciale aanvulling op emissiereducties.
Het uiteindelijke doel is het voorkomen van catastrofale klimaatomslagpunten – waaronder extreme weersomstandigheden, het verlies van soorten en de wijdverbreide schaarste van hulpbronnen – die exponentieel erger worden boven de opwarmingsdrempel van 2°C. De vraag is niet langer of we de chemie van de planeet zullen manipuleren, maar hoe en op welke schaal.
