Jarenlang is de identiteit van de ‘Beachy Head Woman’ – een skeletvondst uit Zuid-Engeland – in mysterie gehuld. De eerste theorieën suggereerden een oorsprong in Afrika bezuiden de Sahara en vervolgens in de Middellandse Zee. Een nieuwe studie met behulp van geavanceerde DNA-analyse heeft haar echter op beslissende wijze in verband gebracht met de lokale bevolking van Groot-Brittannië uit het Romeinse tijdperk, waardoor eerdere aannames werden ontkracht.
De lange zoektocht naar haar afkomst
De overblijfselen werden in 2012 herontdekt in de collectie van het stadhuis van Eastbourne, nadat ze aanvankelijk in de jaren vijftig waren opgegraven nabij Beachy Head (hoewel de opgravingsgegevens onvolledig blijven). Radiokoolstofdatering plaatst haar dood tussen 129 en 311 CE, tijdens de Romeinse bezetting van Groot-Brittannië. De vroege speculaties over haar afkomst vloeiden voort uit aanvankelijke fysieke beoordelingen van haar botten, maar deze waren uiteindelijk onbetrouwbaar.
De eerste DNA-analyse uit 2017 duidde op een mediterrane afkomst, maar de gegevens waren onvoldoende om harde conclusies te trekken. Het is van cruciaal belang om op te merken dat het wetenschappelijke inzicht evolueert naarmate de technologie verbetert; wat tien jaar geleden plausibel leek, kan door nieuw bewijsmateriaal teniet worden gedaan.
Wat het nieuwe DNA onthult
De laatste studie maakte gebruik van geavanceerde genetische technieken om te bevestigen dat het DNA van de Beachy Head Woman het meest overeenkomt met andere individuen die tijdens de Romeinse tijd in Groot-Brittannië woonden. Dit betekent dat ze geen migrant uit verre landen was, maar afkomstig uit de regio.
Naast haar afkomst hebben onderzoekers ook details over haar leven verzameld:
- Leeftijd en gestalte: Ze was ongeveer 18-25 jaar oud en iets meer dan 1,50 meter lang.
- Blessure: Een genezen wond aan haar been duidt erop dat ze een ernstige blessure heeft overleefd.
- Dieet: Isotopische analyse van haar botten duidt op een dieet dat rijk is aan zeevruchten.
Het belang van wetenschappelijke herziening
Het verhaal van de Beachy Head Woman belicht een essentieel aspect van de archeologie en genetica: de eerste interpretaties zijn vaak voorlopig. Zoals Dr. William Marsh van het Natural History Museum uitlegt: “Onze wetenschappelijke kennis evolueert voortdurend, en als wetenschappers is het onze taak om naar antwoorden te blijven streven.” De casus laat zien hoe technologische vooruitgang ons begrip van het verleden drastisch kan veranderen.
De bevindingen van het team zijn nu gepubliceerd in het Journal of Archaeological Science (DOI: 10.1016/j.jas.2025.106445). Dit onderzoek herinnert ons eraan dat historische verhalen niet in steen gebeiteld zijn, maar verfijnd worden naarmate er nieuw bewijsmateriaal naar voren komt.
Uiteindelijk is het verhaal van de Beachy Head Woman een bewijs van de kracht van de moderne wetenschap bij het herschrijven van wat we denken te weten over het verleden. Haar DNA spreekt nu voor zich en onthult een lokale Britse vrouw die bijna twee millennia geleden leefde.
