Het nieuwste sciencefictiondrama van Apple TV+, ‘Pluribus’, heeft het publiek geboeid met zijn verontrustende mix van humor, horror en verbijsterende wendingen. De serie, gecreëerd door het brein achter ‘Breaking Bad’ en ‘Better Call Saul’, Zack Gilligan, neemt kijkers mee op een wilde rit door een wereld die wordt ingehaald door een door buitenaardse wezens ontworpen gelukspandemie.
De première-afleveringen laten ons kennismaken met Carol Sturka (briljant gespeeld door Rhea Seehorn), een ontevreden romanschrijfster die op unieke wijze immuun is voor deze vreemde plaag die de wereld overspoelt. Nu het verhaal zich ontvouwt in de derde aflevering, worstelen kijkers met fundamentele vragen: waar komt dit verraderlijke ‘gelukkige’ virus vandaan en wat is het grote plan erachter?
Een cryptische groet van buitenaf
De show onthult dat de aanleiding voor deze mondiale euforie een mysterieus signaal was dat op 600 lichtjaar afstand vandaan kwam. Astronomen die de Very Large Array (VLA) radiotelescopen in New Mexico gebruikten, hebben een gecodeerde boodschap opgepikt: geen woorden zoals wij die begrijpen, maar eerder een zich herhalende reeks van vier tonen die de bouwstenen van RNA vertegenwoordigen: guanine, uracil, adenine en cytosine.
Dit moleculaire ‘hallo’, hoewel ogenschijnlijk onschadelijk, bevatte de blauwdrukken voor een krachtig geestverruimend virus. Zie het als een buitenaards receptenboek met instructies om aardbewoners in vrolijke kleine drones te veranderen. De oorsprong van deze boodschap, de specifieke beschaving erachter en hun motieven blijven in mysterie gehuld.
Van laboratoriumratten tot mondiale pandemie: hoe deze zich verspreidt
Wetenschappers van de VLA zijn erin geslaagd het signaal te decoderen en het virale DNA-recept te synthetiseren. Wat begon als een test op gekooide ratten liep al snel uit de hand toen een geïnfecteerde rat een onderzoeker beet. Voordat iemand het wist, verspreidde het virus zich als een lopend vuurtje – denk aan kussen, het delen van donuts, zelfs de verspreiding van chem-trails – en veranderde ieder mens in een kalm, bijenkorfgericht radertje in deze kosmische machine. De buitenaardse ‘psychische lijm’ had zijn beoogde doel bereikt: het samenbinden van de mensheid onder één enkele, emotieloze vlag.
Carol: Degene die zich onderscheidt
Carols immuniteit tegen het virus is een cruciaal plotpunt. Waarom is ze niet bezweken aan de zalige vergetelheid? Is het gewoon pech voor de buitenaardse architecten van dit project, of biedt haar van nature chagrijnige karakter een soort neurologische verdediging tegen hun kunstmatige geluk? Wij weten het antwoord nog niet.
Wat we wel weten is dat Carol niet de enige is die zich verzet. De hive-mind onthult haar dat elf andere individuen een soortgelijke immuniteit bezitten en een kleine groep potentiële redders vormen in deze steeds verontrustender wordende realiteit. Maar hun vermogen om zich te verzetten maakt hen ook doelwitten – een angstaanjagend gevolg dat wordt onderzocht wanneer Carol ongewild massale slachtoffers onder de geïnfecteerden loslaat wanneer ze sterke negatieve emoties zoals woede ervaart. Deze inherente macht over het collectieve bewustzijn maakt haar zowel een baken van hoop als een gevaarlijke risico.
Het grotere geheel
Met zijn verbijsterende uitgangspunt en vakkundig opgebouwde spanning roept ‘Pluribus’ fundamentele vragen op over de vrije wil, individualiteit en de plaats van de mensheid in het universum. Terwijl Carol, vermomd als een vriendelijke daad, door deze invasie van buitenaardse wezens navigeert, vragen kijkers zich af: wat is het uiteindelijke doel achter deze mondiale transformatie? Zullen Carol en haar mede-verzetsers erin slagen aan hun collectieve lot te ontsnappen of zijn ze voorbestemd om poppen te worden in een kosmische voorstelling?
Seizoen één van Pluribus gaat verder op Apple TV+.
