Franciszek Liszt był kimś więcej niż tylko kompozytorem. Był fenomenem. Franciszek Liszt urodził się 22 października 1811 roku w Riding na Węgrzech i stał się jednym z najważniejszych pianistów i innowatorów muzycznych w historii. Jego ojciec był utalentowanym muzykiem-amatorem i już od najmłodszych lat zauważył talent syna. Młody Liszt zaczął komponować muzykę w wieku ośmiu lat.
Nie uczył się w próżni.
W Wiedniu studiował grę na fortepianie u Carla Czernego i kompozycję u Antonio Salieriego.
To rygorystyczne przygotowanie szybko przyniosło owoce. W 1822 roku zadebiutował publicznie.
W 1823 przybył do Paryża i odniósł sukces. Następnie rozpoczęła się wycieczka. Podróżował po całej Europie, lecz jego droga nie była łatwa. W 1828 zmarł jego ojciec. Destrukcyjny romans wstrząsnął nim tragiczną historią miłosną.
W pewnym momencie naprawdę chciał rzucić muzykę i zostać księdzem.
Potem przyszedł rok 1831.
Wszystko się zmieniło, gdy usłyszał skrzypka Niccolo Paganiniego. Liszt widział wszystkie możliwości. Doprowadził swoje umiejętności do absolutnego limitu. Rozpoczął pracę nad swoimi pierwszymi dojrzałymi dziełami. W tym okresie ukazały się „Etiudy transcendentalne” (1837) i „Etiudy Paganiniego” (1839).
Jego życie osobiste było równie dramatyczne, jak jego muzyka. Miał romans z hrabiną Marie d’Agoux. W 1837 roku urodziła się ich córka Cosima. Później wyszła za mąż za jego przyjaciela, kompozytora Ryszarda Wagnera.
W latach czterdziestych XIX wieku Liszt osiągnął swój szczyt. Jako wirtuoz podróżował po Europie. Krytycy i publiczność go uwielbiali. Podziwiali jego talent. Byli zdumieni jego możliwościami technicznymi. Jednak pod koniec lat czterdziestych XIX wieku przestał występować. Chciał skupić się na komponowaniu muzyki. Chciał także wspierać kompozytorów postępowych.
Lata pięćdziesiąte XIX wieku przyniosły niektóre z jego najbardziej ambitnych dzieł. W 1854 roku napisał Symfonię Faustowską. W 1853 skomponował sonatę h-moll na fortepian. Te dzieła ukazują głębię wykraczającą poza zwykłe showmanstwo.
W 1865 otrzymał święcenia kapłańskie mniejsze w Kościele rzymskokatolickim. Chociaż nigdy nie został pełnoprawnym księdzem, wiara pozostała w centrum jego osobowości. Jego późniejsze dzieła wyprzedzały swoją epokę. Rozwinął harmonię chromatyczną w sposób antycypujący muzykę atonalną. Wywarł wpływ na XX wiek na długo przed jego rozpoczęciem.
Jak techniki Liszta na nowo zdefiniowały grę na fortepianie
Dlaczego Liszt jest wciąż ważny? Ponieważ zmienił możliwości fortepianu. Przed nim muzyka fortepianowa często ograniczała się do przejrzystej struktury. Liść przekroczył te granice. Eksplorował nowe dźwięki. Doprowadził swój instrument do granic możliwości.
Jego wpływ nie jest tylko historyczny. To praktyczne. Pianiści nadal studiują jego dzieła, aby zrozumieć technikę i ekspresję. „Etiudy transcendentalne” to wciąż standard doskonałości. Są złożone. Nagradzają. Pokazują, co jest możliwe, gdy technologia spotyka się z wizją artystyczną.
Dziedzictwo węgierskiego geniuszu
Liszt zmarł 31 lipca 1886 w Bayreuth w Niemczech.
