W najbliższy weekend SpaceX szybko rozbudowuje swoją konstelację satelitów internetowych Starlink, dokonując dwóch udanych startów ze wschodniego i zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Firma wyniosła na orbitę łącznie 54 satelity, demonstrując niesłabnące tempo budowy największej na świecie satelitarnej usługi Internetu.
Start z zachodniego wybrzeża
W piątek 13 marca rakieta Falcon 9 wystartowała z bazy kosmicznej Vandenberg w Kalifornii o godzinie 10:57 czasu wschodniego (7:57 czasu pacyficznego). Na pokładzie znajdowało się 25 satelitów Starlink (Grupa 17-31), które zostały wystrzelone na niską orbitę okołoziemską. Około godzinę po wystrzeleniu satelity zostały pomyślnie rozmieszczone, co jeszcze bardziej wzmocniło zasięg Starlink na półkuli zachodniej.
Późniejszy start ze wschodniego wybrzeża
Niecałe 24 godziny później, w sobotę, o godzinie 7:37 czasu wschodniego (11:37 GMT) wystartowała kolejna rakieta Falcon 9 ze stacji kosmicznej Cape Canaveral na Florydzie. Według eksperta kosmicznego Jonathana McDowella misja wyniosła na orbitę 29 dodatkowych satelitów Starlink (grupa 10–48), zwiększając całkowitą liczbę aktywnych satelitów w sieci do 9985.
Powrót akceleratorów
Obu startom towarzyszyło pomyślne odzyskanie pierwszego stopnia rakiety Falcon 9, co jest kluczowym elementem strategii cięcia kosztów SpaceX. Booster 1071 (B1071) wylądował w piątek na bezzałogowym statku „Of Course I Still Love You” na Oceanie Spokojnym. Sobotni wzmacniacz startowy 1095 (B1095) wylądował na Oceanie Atlantyckim w punkcie Wystarczy przeczytać instrukcje.
Misje podpisowe
Sobotni start był w sumie 625. misją SpaceX i 585. udanym lądowaniem rakiety wspomagającej. Był to także 32. lot firmy w 2026 r., co uwydatniło agresywne tempo startów, które wspiera szybki rozwój Starlink i innych programów SpaceX.
Ciągłe rozmieszczanie satelitów Starlink pokazuje zaangażowanie SpaceX w zapewnianie globalnego dostępu do łączy szerokopasmowych, zwłaszcza w regionach o słabszym zasięgu. Uruchomienia te mają na celu nie tylko zwiększenie zasięgu, ale także ulepszenie i skalowanie modelu biznesowego opierającego się na częstym, niezawodnym i nadającym się do ponownego wykorzystania transporcie kosmicznym.
