Bądźmy szczerzy: zamieszkanie w jednym domu z niekastrowanym kotem to próba sił. Jeśli szukasz towarzysza, który jest spokojny, opanowany i szanuje Twoje meble, kastracja to nie tylko zalecenie. Jest to konieczne dla harmonijnego środowiska rodzinnego.
Transformacja rozpoczyna się w wieku około sześciu miesięcy. To właśnie w tym okresie kot osiąga dojrzałość płciową, a jego hormony dosłownie biorą sprawy w swoje ręce. Poniższe zachowanie rzadko jest zgodne z życiem w pomieszczeniach zamkniętych, niezależnie od tego, czy mieszkasz w ciasnym mieszkaniu, czy w przestronnym domu.
Hormonalne porwanie
Przed kastracją dorosły kot kieruje się instynktem, aby wykonać trzy czynności, które sprawiają, że wspólne życie jest prawie niemożliwe.
Najpierw zaznacza swoje terytorium. Robi to poprzez rozpylanie moczu. Zapach jest silny, ostry i niezwykle trudny do usunięcia. To zachowanie nasila się, jeśli wyczuje w pobliżu zapach samicy w rui.
Po drugie, ucieka. Niekastrowanego kocurka można zwabić do samicy z odległości kilku kilometrów. Może zniknąć na kilka dni. Kiedy wróci, może doznać kontuzji. Zaginięcia te są zwykle spowodowane walkami z innymi samcami o dostęp do partnerki.
Po trzecie, wyje. I robi to głośno. Szczególnie wyje w nocy. Może także wyładować swoje frustracje na meblach, losowo drapiąc powierzchnie.
Korzyści z kastracji
Kastracja zatrzymuje ten cykl. Większość tych zachowań zanika lub ulega znacznemu osłabieniu. Rezultatem jest znacznie cichszy, bezpieczniejszy i bardziej przewidywalny zwierzak. Zyskasz także spokój ducha. Nie musisz się już martwić, że wyjdzie na ulicę lub wda się w bójki uliczne.
Jest jedno zastrzeżenie. Po operacji należy kontrolować jego dietę. Koty wykastrowane mają wolniejszy metabolizm. Mają tendencję do tycia, jeśli nadal jedzą tę samą ilość, co przed operacją.
Aby zapobiec otyłości, należy przejść na karmę przeznaczoną specjalnie dla kotów wykastrowanych. Uważnie monitoruj także jego reżim picia. Przyrost masy ciała stanowi główne ryzyko dla zdrowia po zabiegu, dlatego konieczna jest kontrola diety.
Nauka jest jasna: hormony powodujące znakowanie, wędrówkę i agresję są powiązane z rozmnażaniem. Wyeliminuj tę funkcję, a zachowanie w dużej mierze zniknie. Jest to jeden z najskuteczniejszych sposobów zapewnienia długiego i szczęśliwego życia Tobie i Twojemu kotu.
Źródło: Mon chat et moi, on se soigne, lekarz weterynarii Jean-Yves Gaucher, wydawnictwo Tredaniel.
