Thomas Nuttall is niet geboren in de Amerikaanse wildernis. In 1808, op 22-jarige leeftijd, ontsnapte hij uit de drukpers en vertrok naar Amerika, waar hij aankwam in de wildernis van de Nieuwe Wereld. Hij werd geboren in 1786 in Long Preston, Yorkshire, en werkte als kind als drukker voor zijn oom in Blackburn, Lancashire. Het was een stabiel leven. Maar dit is niet wetenschappelijk.
Toen Nuttall de Atlantische Oceaan overstak, was zijn kijk op de natuur veranderd. Hij vestigde zich in Philadelphia, het centrum van de vroege Amerikaanse wetenschap. Daar ontmoette hij de beroemde botanicus Benjamin S. Barton. Patton schudde niet alleen de hand. Hij gaf leiding. Hij leerde Nuttall de algemene principes van de plantkunde en moedigde zijn levenslange obsessie aan. Nuttall bracht zijn tijd door met studeren en schreef schetsen en observaties in zijn notitieboekjes. Ook deze keer waren de voorbereidingen zeer grondig. Hierdoor kon hij de weg op.
Verkenning van de grens voor plantensoorten
Nuttall bleef niet in de stad. Hij ging naar de grens. Hij maakte vele reizen naar North Carolina, Virginia, Missouri en Arkansas. Het doel was simpel, maar ambitieus. Zijn doel was het verzamelen en identificeren van plantensoorten die nog nooit eerder correct waren geclassificeerd door de Europese wetenschap. Deze expedities waren erg moeilijk. Het terrein is ruig en ruig. Het weer is onvoorspelbaar. De informatie die hij meebracht was echter waardevol.
Deze excursie vormde de ruggengraat van zijn belangrijkste vroege bijdrage aan de wetenschap, The Genera of North American Plants. Dit werk, gepubliceerd in 1818, organiseerde de chaotische diversiteit van de Amerikaanse flora in een samenhangend systeem. Dit is meer dan alleen een lijst. Dit is het kader. Dit boek blijft een belangrijk referentiepunt voor degenen die de botanische ontdekkingen van Thomas Nuttall bestuderen. Dit vormt een brug tussen Europese taxonomische tradities en de unieke biodiversiteit van Noord-Amerika.
Van planten tot vogels
In 1822 veranderde Nuttalls carrière. Hij verhuisde van het veld naar het klaslokaal en werd docent natuurlijke historie aan de Harvard University. Hier veranderden zijn interesses. Aanvankelijk concentreerde hij zich op planten, maar hij begon zich te verdiepen in de studie van vogels. Het bestuderen van vogels biedt nieuwe manieren van gedrag en observatie.
Het resultaat was Manual of the Ornithology of the United States and of Canada. Het eerste deel verscheen in 1832. Het ontwerp verschilde van de typische grote en dure folio’s uit die tijd. Het doel van Nuttall was om stukken te creëren die qua formaat en prijs betaalbaar waren. Hij wilde toegankelijkheid. Het boek was een succes. Extra edities van dit boek werden gepubliceerd in 1840, 1891, 1896 en 1903. Dit boek werd generaties lang een standaardinleiding tot de studie van Amerikaanse vogels.
De laatste reis
Nuttalls ambtstermijn bij Harvard was niet permanent. Hij zegde zijn baan op om zich bij de expeditie aan te sluiten. De reis was ambitieus en bracht hem naar de Columbia River en uiteindelijk naar Hawaï. Op Hawaï streefde hij zijn twee passies na: planten verzamelen en de natuur documenteren. Zelfs na jarenlang academisch onderwijs blijft hij een veldonderzoeker.
In 1842 keerde hij terug naar Engeland. Het contrast moet duidelijk zijn. Hij liet grote gebieden onontdekt.
