Billy Haley nie tylko dotykał rock and rolla. Położył podwaliny. Urodzony w 1925 roku w Highland Park w stanie Michigan jako William John Cleaton, stał się architektem brzmienia, które zburzyło powojenne status quo. Do czasu jego śmierci w Harlingen w Teksasie w 1981 roku jego nazwisko stało się synonimem wybuchowego nadejścia rock and rolla.
Przed sławą była ciężka praca. Pod koniec lat czterdziestych Haley pracował jako DJ. Doświadczenie zdobywał śpiewając i grając na gitarze w różnych zespołach country. To nie było efektowne. To była surowa muzyka na żywo. W końcu założył własny zespół, The Saddlemen. Ale dźwięk się zmienił. Country zmieszany z rytmem i bluesem. Młodzi ludzie byli głodni czegoś głośniejszego, szybszego i bardziej niebezpiecznego.
Haley słuchała. Dostosował się.
Zmienił nazwę grupy Bill Haley and His Comets. Ta zmiana nie była tylko kosmetyczna. Zasygnalizował fuzję brzmień białego country z czarnym rytmem i bluesem. Ta alchemia dała początek niektórym z najwcześniejszych hitów rock’n’rolla.
Utwory, które zdefiniowały dekadę
W jego dyskografii wyróżniają się dwa utwory. Są filarami wczesnej historii rocka.
Shake Rattle and Roll został wydany w 1954 roku. Była to wersja coverowa, ale występ Haley dodał energetycznego rytmu fortepianu i pewności siebie, które wydawały się nowe. To było energetyczne. To było nie do odparcia.
Następnie w 1955 roku wydano album Rock Around the Clock.
Ten utwór zmienił wszystko. To nie był tylko hit. To była eksplozja kulturowa. Powszechne zastosowanie piosenki w filmie Blackboard Jungle wprowadziło rock and rolla do masowej publiczności na całym świecie. Młodzież tańczyła do tego. Starsze pokolenie było przerażone. Przepaść pokoleniowa pogłębiła się z dnia na dzień. Haley znalazł się w centrum burzy.
Od pioniera do nostalgicznego wykonawcy
Sukces w rock and rollu jest jednak gościem krótkotrwałym. Kiedy pod koniec lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku pojawiły się nowe głosy, styl Haley zaczął wydawać się przestarzały. Nieskazitelna krawędź, którą wprowadził, stała się teraz standardem. Trudno mu było pozostać istotnym w branży, która pożerała się sama.
Ale on nie zniknął. Kontynuował tournée.
W latach 70. Haley występowała jako artystka nostalgiczna. Fani wciąż przychodzili, aby usłyszeć dźwięki swojej młodości. Wykonywał swoje hity. Miał na sobie garnitur. Uśmiechał się do kamer. To było inne życie niż te wysokooktanowe dni połowy lat pięćdziesiątych, ale taki był sposób bycia. Pozostał kluczową postacią w historii rocka, pionierem, który pokazał światu, jak tańczyć, jeździć i kopać.
Zmarł w 1981 roku. Muzyka nadal brzmiała.
