Thomas Nuttall nie urodził się w amerykańskiej dziczy. W 1808 roku, w wieku 22 lat, uciekł z prasy drukarskiej i udał się do Ameryki, docierając na pustynię Nowego Świata. Urodził się w 1786 roku w Long Preston w hrabstwie Yorkshire i jako dziecko pracował jako drukarz u swojego wuja w Blackburn w hrabstwie Lancashire. To było stabilne życie. Nie miało to jednak charakteru naukowego.
Kiedy Nuttall przekroczył Atlantyk, jego pogląd na przyrodę uległ zmianie. Osiadł w Filadelfii, centrum wczesnej nauki amerykańskiej. Tam poznał słynnego botanika Benjamina S. Bartona. Patton nie tylko uścisnął mu dłoń. Dał instrukcje. Uczył Nuttalla ogólnych zasad botaniki i wspierał jego życiową pasję. Nuttall spędzał czas na nauce, szkicowaniu i pisaniu w swoich notatnikach. Przygotowania tym razem również były bardzo dokładne. Dzięki temu mógł wyruszyć w drogę.
Odkrywanie granic gatunków roślin
Nuttall nie pozostał w mieście. Pojechał na granicę. Odbył liczne podróże do Karoliny Północnej, Wirginii, Missouri i Arkansas. Cel był prosty, ale ambitny. Jego zadaniem było zebranie i identyfikacja gatunków roślin, które nie zostały wcześniej odpowiednio sklasyfikowane przez naukę europejską. Wyprawy te były bardzo trudne. Teren był trudny i nierówny. Pogoda była nieprzewidywalna. Informacje, które przywiózł, były jednak cenne.
Te prace terenowe stały się podstawą jego najważniejszego wczesnego wkładu w naukę, Genera of North American Plants. Opublikowana w 1818 roku praca ta uporządkowała chaotyczną różnorodność amerykańskiej flory w spójny system. To coś więcej niż tylko lista. To jest rama. Książka ta pozostaje ważnym punktem wyjścia dla badaczy odkryć botanicznych Thomasa Nuttalla. Służy jako pomost pomiędzy europejskimi tradycjami taksonomicznym a wyjątkową różnorodnością biologiczną Ameryki Północnej.
Od roślin po ptaki
W 1822 roku kariera Nuttalla uległa zmianie. Przeniósł się z badań terenowych do zajęć dydaktycznych i został profesorem historii naturalnej na Uniwersytecie Harvarda. Tutaj jego zainteresowania uległy zmianie. Początkowo skupiał się na roślinach, ale potem zaczął zagłębiać się w badania ptaków. Badanie ptaków otwiera nowe sposoby zachowania i obserwacji.
Rezultatem była praca „Podręcznik ornitologii Stanów Zjednoczonych i Kanady”. Pierwszy tom ukazał się w roku 1832. Jego szata graficzna różniła się od typowych dla tamtych czasów tomów dużych i kosztownych. Celem Nuttalla było stworzenie publikacji dostępnych pod względem rozmiaru i ceny. Dążył do dostępności. Książka odniosła sukces. Dodatkowe wydania tej książki ukazały się w latach 1840, 1891, 1896 i 1903. Książka ta od kilku pokoleń stała się standardowym wprowadzeniem do badań nad ptakami amerykańskimi.
Ostatnia podróż
Kadencja Nuttalla na Harvardzie nie była trwała. Zrezygnował, aby dołączyć do wyprawy. Wycieczka była ambitna i zaprowadziła go nad rzekę Columbia, a następnie na Hawaje. Na Hawajach kontynuował swoje dwie pasje: zbieranie roślin i dokumentowanie przyrody. Nawet po wielu latach nauczania akademickiego pozostał pracownikiem naukowym w tej dziedzinie.
W 1842 powrócił do Anglii. Kontrast powinien być wyraźny. Pozostawił niezbadane rozległe terytoria.
