De Academy of Motion Picture Arts and Sciences is niet geboren met een rode loper en een gouden standbeeld in de hand. De organisatie, opgericht in 1927, was eigenlijk meer een netwerkclub dan een prijsuitreiking. Er waren genoeg commissies die bruisten van activiteit, maar het uitdelen van prijzen stond niet direct op de agenda.
Pas in mei 1928, bijna een jaar later, begonnen de zaken zich uit te kristalliseren. De prijzencommissie heeft uiteindelijk haar suggesties doorgedrukt. De Academie heeft het plan goedgekeurd om Academy Awards of Merit uit te reiken. Ze gingen in het begin niet overboord met categorieën. Slechts 12.
Die eerste goedkeuring vormde de weg voor wat we nu kennen als de Oscars. Maar voor die eerste twaalf categorieën kostte het traject van idee naar uitvoering tijd. De industrie moest de logistiek uitzoeken. De leden moesten het eens worden over de criteria. De machines moesten gebouwd worden.
Dus terwijl de studiohoofden druk bezig waren met het ondertekenen van contracten en het filmen van scènes, was een kleine groep stilletjes bezig met het opstellen van de regels voor het eren van die scènes. De kloof tussen de oprichting en de eerste ceremonie was geen vergissing. Het was een noodzakelijke pauze. De sector was nog jong. De technologie was aan het veranderen. De sterren zochten er hun eigen plek in.
De Academie keurde het plan goed om Academy Awards of Merit uit te reiken in slechts 12 categorieën, waarmee de erfenis van Hollywood’s grootste avond werd ingeluid.
Die twaalf categorieën waren van belang. Ze definieerden wat de industrie op dat specifieke moment waardeerde. Komedie? Drama? Schrijven? Regie? Elk ervan was een signaal. Een manier om te zeggen: dit is goed. Dit is het onthouden waard.
Het is grappig om te zien dat we ervan uitgaan dat de Oscars altijd een enorme productie met hoge inzet zijn geweest. Dat waren ze niet. Ze zijn klein begonnen. Opzettelijk. Achteraf gezien bijna nonchalant. Maar door die vertraging kon het format zich vestigen. Om te ademen. Om iets te worden waar mensen om geven.
De eerste ceremonie had nog niet plaatsgevonden. Maar de blauwdruk was getekend. In mei 1928 begonnen de tandwielen te draaien. De rest is geschiedenis, maar die geschiedenis begon met een stille goedkeuring. Een handtekening op een pagina. Een beslissing om iets nieuws te proberen.
We kijken nu naar de shows. Wij kennen de winnaars. We maken ruzie over snubs. Maar het begon allemaal met een commissievergadering. En een besluit om te wachten.
