Dit is Optimizer. Victoria Song schrijft dit wekelijks voor The Verge om de gadgets te ontleden die beloven je leven te verbeteren. Schrijf je in als je dat wilt.
Bryan Johnson heeft een auto-immuunziekte. Hij wil eeuwig leven. Het helpt niet veel.
Op 30 juni maakte hij de diagnose bekend. Het internet reageerde. Gebruikelijk. Je verwacht sympathie. In plaats van? Een golf van ‘Ik zei het je toch’ van welzijnsbeïnvloeders.
Johnson is de biohacker-man. Degene die miljoenen uitgeeft om een levensduurexperiment te worden. Alleen hij. Steekproefgrootte van één. Netflix heeft er een documentaire over gemaakt. Zijn routine omvat meer dan honderd supplementen. Constante bloedtesten. Draagbare tracking. Hij eet planten. Hij slaapt strikt. Hij gebruikt ook plasma van zijn tienerzoon. Sommigen noemen dat misschien normaal. Ze zouden geen gelijk hebben.
De ziekte is auto-immuun gastritis, of AIG. Het is lastig om een diagnose te stellen. Zijn immuunsysteem valt zijn maagzuurcellen aan. Voedingsstoffen worden niet opgenomen. Het risico op maagkanker neemt toe. Geen geweldige plek om te zijn.
Maar het interesseerde mensen niet alleen. Ze gaapten.
“Deze man geeft twee miljoen dollar per jaar uit om niet dood te gaan”, zegt een influencer genaamd organicbunny. Ze filmt een haspel terwijl ze haar haar fixeert. Ze suggereert dat Botox- of GLP-1-medicijnen dit veroorzaakten. Geen echt bewijs. Alleen maar vibraties en uitgekozen studies. Ze zegt dat je geen gezondheid kunt injecteren. Ze vindt Johnson een voorbeeld van mislukking.
Een ander theoretiseert over TikTok. “Hypervigilantie traint je zenuwstelsel om bedreigingen te zien.” Klinkt logisch, vaag.
Een ander zegt dat zijn datastrategie gebrekkig was. “Hij negeerde rood vlees. Hij negeerde licht met een volledig spectrum. Er gebeuren slechte dingen als je op papier perfect bent, maar de natuur negeert.”
Theorieën zijn er in overvloed. Spanning. Genetica. Suikerhoudende ontbijtgranen in zijn jeugd? Misschien.
Johnson deelt alles. Hij is de Silicon Valley-broer en de energie van theaterjongens. Maximaal uit. Uitgezonden. Bij de Enhanced Games bespotten mensen zijn zonnebril en parasol. De laatste tijd? Hij schepte online op over het vaginale microbioom van zijn vriendin. Ik wou dat ik dat verzon.
Ik heb grapjes over hem gemaakt. Te. Zoals in de zomerlijst van The Verge.
Maar influencers missen het punt. Ze behandelen zijn diagnose als inhoud. Een punchline. Ze negeren waarom we optimaliseren.
Ik hou niet van de filosofie van Johnson. Ik vind het leuk dat ik sterf. Het maakt tijd kostbaar. Eindige dingen zijn beter.
Maar ik snap het. Echt.
De afgelopen tien jaar heb ik te maken gehad met het polycysteus ovariumsyndroom en niet-alcoholische leververvetting. Mijn reis leek op de zijne. En ik vermoed dat dat van jou ook het geval zal zijn, nu wearables zich verspreiden.
Het begint klein. Een dokter zegt dat je zwaar bent. Of voelt gewoon niet lekker. Je koopt een fitnesstracker. Misschien los je het probleem op. Klaar.
Vaak zijn de gegevens echter onduidelijk. Je lichaam weigert mee te werken. Het vinden van antwoorden wordt een jacht. Een jacht naar perfectie.
Johnson werd jarenlang door artsen van zich afgeschud. Zijn ijzer was laag, maar niet laag genoeg voor bloedarmoede-labels. Ondanks supplementen. Er was een biopsie voor nodig. Dertig artsen. Jarenlange microscopische observatie. Een verhaal over chronische ziekten dat iedereen herkent.
Hetzelfde voor mij. Mijn bloedsuikerspiegel zei nooit dat ik resistent was. Een hoog cholesterolgehalte verklaarde mijn leverenzymen weg. Er was vechten voor antwoorden nodig. Tientallen draagbare apparaten. Waarom was ik zo moe? Waarom werkte hardlopen niet zoals het zou moeten?
Het is angst. Dat gevoel dat er iets mis is, maar niemand kan zeggen wat.
Enige kritiek op Johnson is terecht. Genetica heeft gewonnen. Levensstijl kan niet alles overschrijven. Te hard optimaliseren is schadelijk voor de kwaliteit van leven. De kern is angst. Angst voor de dood. Data beloven controle. Het liegt soms. Meetbaar betekent niet repareerbaar.
Gezondheid is geen race. Er is geen finishlijn.
Hoge slaapscores zijn geen bewijs van een lang leven. Iemand heeft alles goed gedaan. Toen stierven ze aan kanker. Of een bizar ongeluk. Het is rot. Geluk bestaat.
Biohacking is niet slecht. Het is een hulpmiddel. Goed bij chronische ziekten. Goed voor het opbouwen van gewoonten. Maar de maatschappij vergeet waarom we zijn begonnen. Wij denken dat de gereedschappen het leven zijn. Dat zijn ze niet.
Het doel is evenwicht. Aandacht en gemak. Duurzaam leven.
Het vereist onderscheidingsvermogen. Weten wanneer je trends moet negeren. Het eten van de verjaardagstaart. De glucosepiek is de moeite waard. Daarna salade eten. Ga wandelen. Accepteren dat je de dood niet in de hand hebt. Je leeft gewoon.
Voor mij? Medicijnen. Sommige tracking. Rennen. Ik vermijd het hypergekwantificeerde leven. Het deed pijn aan mijn hoofd.
Voor Bryan Johnson? Hij is bezig met het sequencen van een miljoen immuuncellen. Op zoek naar een geneesmiddel.
Dat vind ik leuk. Echt waar.
Maar alsjeblieft. Minder updates over het seksleven. Wij snappen het.
