Możesz zmienić historię. O to właśnie chodzi. W Axis & Allies nie tylko obserwujesz rozwój II wojny światowej. Ty to kontrolujesz. Japonia może nie ograniczać się do bombardowania Pearl Harbor, ale dotrzeć do zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Wielka Brytania może upaść. Rosja może napaść na Japonię. Gra planszowa symuluje epicki zasięg konfliktu, pozwalając państwom Koalicji Antyhitlerowskiej lub państwom Osi zmienić bieg wydarzeń w sposób, który nigdy nie miał miejsca w rzeczywistości.
Wszystko zaczęło się skromnie. Larry Harris opracował go w latach 70. XX wieku pod nazwą „1942”. Małe wydawnictwo opublikowało ją w 1981 roku. Ale naprawdę znaczącym wydawnictwem było wydanie Miltona Bradleya z 1984 roku. Zmienili nazwę gry na Axis & Allies, aby odzwierciedlić konfrontację pomiędzy obiema siłami. Nagle pojawił się w domach towarowych. Weszła do salonów.
Od tego czasu prawa do gry kilkakrotnie przechodziły z rąk do rąk, zanim przeniosły się do wytwórni Avalon Hill należącej do Wizards of the Coast, która jest obecnie własnością Hasbro. Jednak podstawowa pętla rozgrywki pozostaje taka sama. Walczysz na lądzie, morzu i w powietrzu. Zdobywasz terytoria, aby wzmocnić swoją gospodarkę. Kupujesz żołnierzy. Podbijasz nowe ziemie. Twój cel jest prosty: przejmij kluczowe miasta, aby zapewnić globalne zwycięstwo.
W grze uczestniczy od dwóch do pięciu graczy. Kraje koalicji antyhitlerowskiej działają wspólnie. Koordynacja działań trzech różnych graczy kontrolujących Niemcy, Włochy i Japonię to prawdziwy koszmar. Ale właśnie na tym polega zabawa.
Zaleta plastikowych miniatur
Wojny stołowe istniały przez dziesięciolecia, zanim wynaleziono tę grę. Ale Oś i sojusznicy zrobili coś innego. Patrzyła na całą wojnę jako całość. Tu nie chodziło o jedną bitwę. To była szeroka strategia.
Większość gier wykorzystuje kartonowe żetony. Płaski. Nudny. Axis & Allies zostały dostarczone z formowanymi plastikowymi miniaturami. Czołgi. Piechota. Samolot. Pancerniki. Atrakcyjność wizualna zapewniła grze popularność. We współczesnych publikacjach można zobaczyć prawdziwe modele samolotów i czołgów dla każdej nacji. To już nie była tylko matematyka. To był widok, który warto było zobaczyć.
Zasady zmieniały się z biegiem czasu. Zmieniły się warunki przygotowań do meczu. Wprowadzono poprawki do badań nad bronią. Dodano elementy „broni kombinowanej”. Warunki zwycięstwa dla miast zostały dostosowane. Nowoczesne wersje próbują zrównoważyć narody. Wielu graczom się to nie podoba. Preferują klasyczne zasady. Niektóre warianty, takie jak Axis & Allies: Battle of the Bulge, to zupełnie inne gry. Będziemy trzymać się oryginalnych zasad i ich bezpośrednich potomków.
Przygotowania do wojny
Konfiguracja zajmuje kilka minut. Każdy gracz wybiera naród. Następnie umieszczasz plastikowe figurki w odpowiednich obszarach. Postępuj zgodnie z instrukcjami zawartymi w regule. Wszystko jest tam rygorystyczne.
Każdy kraj otrzymuje Certyfikaty Produkcji Przemysłowej (IPC). To jest waluta gry. Reprezentuje siłę gospodarczą i przemysłową. IPC są potrzebni do produkcji broni. Aby szkolić żołnierzy. Do badań technologii.
Gra toczy się w turach. Każda tura składa się z siedmiu faz. Jeden naród przechodzi przez wszystkie siedem faz, zanim gra przechodzi na następnego gracza. Nie ma żadnych przerw. Nawet sojusznicy nie mogą koordynować ataków podczas tury innego gracza. Jest to poważne ograniczenie. Musisz zaplanować swoje działania z wyprzedzeniem.
W grze wykorzystuje się standardowe sześciościenne kości. Nic egzotycznego.
Faza 1: Rozwój broni
Aktywny gracz wydaje IPC na zakup kostek badań. Rzuć je. Może będziesz mieć szczęście. Możesz odblokować samoloty o większym zasięgu lotu. Zdobądź potężniejsze łodzie podwodne. Opanuj ciężkie bombowce. Faza ta ulegała największym zmianom w każdej edycji. Wielu graczy po prostu tworzy tutaj swoje własne zasady. To jest pierwsze miejsce konfliktów.
Faza 2: Zakup jednostek
Teraz wydajesz IPC na zakup jednostek. Każda jednostka ma swój koszt. Odzwierciedla jego siłę i specjalne zdolności.
Główne jednostki obejmują:
– Piechota
– Czołgi
– Wojownicy
– Bombowce
– Lotniskowce
– Pancerniki
– Statki transportowe
– Łodzie podwodne
– Kompleksy przemysłowe
Późniejsze wersje dodały artylerię. Niszczyciele. Krążowniki. Działa przeciwlotnicze. Bazy morskie. Bombowce taktyczne. Piechota zmechanizowana.
Oto sedno. Nie umieszczasz tych jednostek od razu na polu. Kupujesz je. Odłóż to na bok. Umieszczasz je później w tej samej turze.
Co się stanie, gdy nadejdzie czas walki?
Sztuka pierwszego ruchu
Gracze mogą wreszcie zaplanować swoje ruchy bojowe w trzecim etapie gry. Masz pewien zakres. Piechota porusza się tylko o jedno pole. Zbiorniki – dwa. Największy zasięg ma lotnictwo. Istnieje jednak twarde ograniczenie: kiedy jednostka wkroczy na terytorium kontrolowane przez wrogi naród, jej ruch natychmiast się kończy.
Można łączyć jednostki. Wiele jednostek może poruszyć się na to samo pole. Dzięki temu możesz je zgrupować w celu uzyskania potężnego ataku. Wszystko sprowadza się do przytłaczającej siły.
Po zakończeniu wszystkich ruchów prowadzących do starć bojowych rozpoczyna się zabawa. Gracze określają, które bitwy mają miejsce, a następnie rozpatrują je pojedynczo. To jest etap walki. Atakujący rzuca kością za każdą atakującą jednostkę. Obrońca robi to samo dla każdej broniącej się jednostki.
Zrozumienie mechaniki strat kości i jednostek
Każdy typ jednostki ma swoją własną wartość ataku. Trafienie jest zaliczane, jeśli jednostka wyrzuci liczbę równą lub mniejszą od jej wartości ataku. Śledź, która kość odpowiada której jednostce. Bardzo łatwo jest stracić rachubę. Zwykle rzuca się razem wszystkimi kośćmi jednostek jednego rodzaju, a następnie rzuca się jednostkami następnego typu.
Po zdobyciu wszystkich trafień następuje zadanie obrażeń. Każda strona wybiera i usuwa jedną jednostkę za każde otrzymane trafienie. Oczywiście najpierw wybierasz najtańsze jednostki. Oszczędzasz drogie aktywa. Poświęcasz te tanie.
Przegrupowanie w obronie
Piąty etap to ruch bez walki. Jednostki, które nie wykonały jeszcze ruchu w tej turze, mogą się poruszyć. Nie mogą jednak wejść na terytorium wroga. Zasadniczo możesz odbudowywać swoje jednostki na własnych terytoriach.
Oto trik: jednostki mogą wkroczyć na terytorium kontrolowane przez sojuszników. W ten sposób możesz budować wspólne pozycje obronne. Zabierzcie czołgi w bezpieczne miejsce. Wzmocnij granice piechotą. Jest to strategiczny odwrót lub strategiczne przegrupowanie.
Problem z dostawą
W szóstym etapie gracze umieszczają nowe jednostki. W tym momencie na planszę umieszczane są jednostki zakupione w drugim etapie. Jest jednak zastrzeżenie: należy je umieścić na terenie, na którym znajduje się już istniejący kompleks przemysłowy.
Często oznacza to, że twoje jednostki lądują daleko od frontu. Naprawdę są potrzebni na pierwszej linii frontu. Ale nie możesz ich tam „tworzyć”. Trzeba ich tam przenieść. To powoduje opóźnienie. Krytyczne opóźnienie.
Ekonomia wojny
Wreszcie gracze otrzymują swój dochód. Każde terytorium przynosi określoną ilość IC (kredytów przemysłowych). Oblicz wartość IR wszystkich swoich terytoriów i uzyskaj tę kwotę z banku.
Gospodarka napędza wojnę. Brak pieniędzy – brak nowych jednostek. Żadnego zwycięstwa.
Jak długo trwa gra?
Gra toczy się dalej, dopóki jeden z narodów nie będzie kontrolował określonej liczby miast zwycięstwa. Dokładna liczba zależy od wersji gry, a także od pożądanego czasu trwania gry. W przypadku krótkich gier wystarczy kontrolować mniejszą liczbę miast, aby ukończyć grę.
Teraz znasz podstawowe zasady. Jednakże Axis & Allies to wymagająca gra wymagająca umiejętności. W następnej sekcji podamy kilka wskazówek, które pomogą Twojej drużynie osiągnąć dominację nad światem.
Osiąganie zwycięstwa: matematyka Osi i sojuszników
Czasami gra wydaje się karą. Utknąłeś w produkcji jednostek w odległym regionie, ponieważ twoja linia frontu jest bezbronna, a ładowanie transportów na potrzeby inwazji desantowej trwa wiecznie. Zanim przybędziesz, wróg już wzmocnił swoją obronę. W tej grze nie da się nikogo zaskoczyć.
Sekretem nie jest całkowita dominacja. W przetrwaniu z minimalną przewagą.
Nie musisz zajmować każdego terytorium. Musisz dopilnować, aby gracz Osi stracił więcej Certyfikatów Produkcji Przemysłowej (IPC) niż ty. Jeśli musisz poświęcić jednostki, upewnij się, że faktycznie posiadasz ziemię, aby zrekompensować tę stratę. To wymaga przewidywania. Wymaga to podstawowej matematyki. Zrozum szanse. Dodaj IP wydane przez obie strony. Kiedy zaczniesz oceniać każdy atak w ten sposób, stanie się to łatwiejsze.
Dlaczego piechota jest Twoim najlepszym przyjacielem
Nowicjusze często nie doceniają piechoty. Widzą koszty i myślą: „Powinienem kupić czołg”. Duży błąd.
Piechota to tani gigant defensywny. Są jednak równie ważni w ofensywie. Są potrzebni, żeby odrobić straty. Jeśli nie masz piechoty pochłaniającej obrażenia, tracisz drogie czołgi. A kiedy stracisz swoje drogie jednostki, pozostaniesz w tyle w wyścigu o IP.
Weź pod uwagę efektywność. Siła ataku piechoty, którą można kupić za cenę myśliwca, jest często większa. Są bardziej wydajne. Potrzebujesz tej objętości.
Broń kombinowana zapewniająca maksymalne obrażenia
Jednostki najlepiej sprawdzają się w skoordynowanym działaniu. Piechota i czołgi potrzebują siebie nawzajem, aby przeprowadzić udaną inwazję. Zmienione przepisy wyraźnie to określiły. Piechota otrzymuje premię, gdy w pobliżu znajduje się artyleria. Bombowce taktyczne zadają największe obrażenia, gdy są wspierane przez myśliwce lub czołgi.
Naucz się korzystać z broni kombinowanej. To nie jest tylko zalecenie; to silnik napędzający udane ataki.
Dylemat osi: prędkość kontra odległość
Nowi gracze Osi szybko zdają sobie sprawę, że szanse są coraz większe. Niemcom trudno jest kontrolować Ocean Atlantycki. Stawia czoła historycznemu koszmarowi wojny na dwóch frontach. Od zachodu naciskają USA i Wielka Brytania. Rosja atakuje od wschodu.
Szybkie, zdecydowane ataki na początku gry mają znaczenie. Robią ogromną różnicę. Musisz uderzyć, zanim alianci będą mogli w pełni się zmobilizować.
Współpraca sojusznicza jest kluczem do sukcesu
Sojusznicy czerpią korzyści ze współpracy. Mogą wspólnie planować manewry. Współpraca osi jest ograniczona odległością. Niemcy i Japonia są zbyt daleko od siebie, aby pomagać sobie bezpośrednio.
Tymczasem jednostki amerykańskie często stacjonują w Wielkiej Brytanii. Przygotowują się do uderzenia na terytoria kontrolowane przez Oś na kontynencie. Jeśli aliantom uda się zdobyć przyczółek w Europie Zachodniej, będą w stanie zamknąć imadło wokół Niemiec. Jest to powolna kompresja. Ale to działa.
Jak strategicznie grać w Osi i Sojusznikach
Nie musisz być genialnym strategiem, aby cieszyć się grą. Ale miło jest odnieść ekscytujące zwycięstwo.
Oto jak właściwie grasz:
- Walcz na wszystkich frontach. Ląd, morze i powietrze.
- Podbijaj terytoria. Poprawia to ekonomię twojej frakcji.
- Kupuj żołnierzy. Lepsza ekonomia oznacza więcej żołnierzy.
- Podbij więcej terytoriów. To cykl.
- Zdobądź kluczowe miasta. Twoim ostatecznym celem jest globalne zwycięstwo.
Gra kończy się, gdy naród kontroluje określoną liczbę miast zwycięstwa. Dokładna liczba zależy od wersji i pożądanej długości gry. Krótsze gry wymagają mniejszej liczby miast.
Pokój na wojnie
Niektóre z krajów sprzymierzonych podczas II wojny światowej to Wielka Brytania, Francja, Stany Zjednoczone i Związek Radziecki. Do państw Osi zaliczają się Niemcy, Japonia i Włochy.
Axis & Allies to gra planszowa symulująca epicką skalę II wojny światowej. Obejmuje wszystko, od japońskiego ataku na Pearl Harbor po lądowanie aliantów w Normandii. Zakończy się porażką państw Osi.
Gra była kilkakrotnie poprawiana i wydawana ponownie. Zmienił się także właściciel. Istnieją różnice. Rdzeń pozostaje ten sam. Kontrolujesz losy narodów.
