Raymond Pearl was niet alleen een wetenschapper. Hij was een statisticus die besloot dat biologie betere wiskunde nodig had. Geboren in Farmington, New Hampshire, in 1879, werd hij uiteindelijk een van de grondleggers van de biometrie. Dit vakgebied past statistische procedures toe op biologische en medische problemen. Het is een discipline die nog steeds ten grondslag ligt aan modern onderzoek. Maar de nalatenschap van Pearl wordt gecompliceerd door zijn vroege, zeer gebrekkige opvattingen over de menselijke genetica.
Hij behaalde zijn Ph.D. in zoölogie aan de Universiteit van Michigan in 1902. Als instructeur daar zag hij wat anderen misten. Standaard statistische hulpmiddelen kunnen rommelige biologische vragen oplossen. Hij bleef niet bij de theorie. Hij nam deze methoden mee naar de echte wereld.
Van boerderijexperimenten tot voedseladministratie
Pearl’s carrière verhuisde snel van de academische wereld naar de overheidsdienst. Van 1907 tot 1918 leidde hij de biologieafdeling van het Maine Agricultural Experimental Station. Dit ging niet alleen over het tellen van bladeren. Het ging over het toepassen van rigoureuze data-analyse op landbouwopbrengsten.
Toen brak de Eerste Wereldoorlog uit. Pearl was tussen 1917 en 1919 hoofd van de statistische afdeling van de Amerikaanse Food Administration. Hij beheerde gegevens over de voedselvoorziening en -distributie. Het was werk met een hoge inzet. Het land moest troepen en burgers voeden en tegelijkertijd de schaarse hulpbronnen beheren. Pearl’s statistische achtergrond bleek essentieel.
Na de oorlog nodigde de Johns Hopkins Universiteit hem uit om de afdeling medische statistiek en biometrie te organiseren. Hij heeft die afdeling van de grond af opgebouwd. Hij geloofde dat biologie en menselijke aangelegenheden onafscheidelijk waren.
Een gevaarlijke omweg naar de eugenetica
Hier wordt het verhaal donker. Vanaf het begin van de 20e eeuw steunde Pearl de eugeneticabeweging in de Verenigde Staten. Dit was gebruikelijk onder wetenschappers van zijn tijd. Eugenetica promootte selectief fokken om menselijke eigenschappen te verbeteren. Het was pseudowetenschap verpakt in de taal van de biologie.
In 1925 hekelde hij de eugenetica als wetenschappelijk slecht geïnformeerd en bevooroordeeld. Waarom deze verandering? Hij besefte dat de beweging aan nauwkeurigheid ontbrak. Het werd gedreven door vooroordelen, niet door data. Hij richtte zijn aandacht op meer praktische problemen.
“De grootste problemen van de menselijke voortplanting liggen in het hoge geboortecijfer in veel niet-geïndustrialiseerde landen en in lagere inkomensgroepen binnen de geïndustrialiseerde wereld.”
Deze verschuiving was aanzienlijk. Hij stopte met kijken naar ‘bloedlijnen’ en begon naar armoede en ontwikkeling te kijken. In de jaren dertig schreef hij uitgebreid over dit onderwerp. Hij voerde aan dat geboortecijfers een functie waren van sociaal-economische omstandigheden, en niet van genetische superioriteit of inferioriteit.
Academische fundamenten bouwen
Pearl veranderde niet alleen van gedachten. Hij bouwde instellingen om betere wetenschap te ondersteunen. Hij richtte in 1926 de Quarterly Review of Biology op. Twee jaar later lanceerde hij Human Biology. Deze tijdschriften boden platforms voor rigoureus onderzoek.
Hij schreef ook meer dan 700 artikelen en boeken. Zijn boek uit 1923, Inleiding tot medische biometrie en statistiek, werd een prototype voor universiteitsteksten. Het leerde een nieuwe generatie hoe ze statistiek in de geneeskunde konden gebruiken. Het zette de standaard voor het vakgebied.
Pearl stierf op 17 november 1940 in Hershey, Pennsylvania. Hij liet een veld achter dat afhankelijk is van gegevens en niet van dogma’s. Hij ook
